prof.ir.S.U. Barbieri

Architecture (A) | Non-residential buildings
Leerstoel Architectonische Compositie

Umberto Barbieri (1945, Italië) is sinds 2002 hoogleraar aan de faculteit. Hij bekleedt de leerstoel Architectonische Compositie, voorheen Utiliteitsbouw. Hij onderzoekt onder meer vorm en betekenis van architectonische precedenten voor hedendaagse ontwerpers. Architectuur is volgens hem geen kwestie van artistieke willekeur, maar veelal een bewerking van typlogieën en modellen die onderdeel vormen van de vakkennis.  Voor studenten en ontwerpers is het daarom erg belangrijk inzicht te hebben in dit erfgoed van de discipline. Daarnaast gaat zijn wetenschappelijke interesse uit naar de waarschijnlijkheid van het architectonisch ontwerp. Barbieri richt zich op vragen als: “Waarom won deze architectuur op dat moment die prijsvraag en in hoeverre was dat toeval?” en “Waarom is dit gebouw op dat moment en die plek gerealiseerd? Tegelijktijd onderzoekt hij de gevolgen van deze schijnbare toevalligheid voor het vakgebied. Hij geeft les in de bachelorfase en het schakelsemester en is betrokken bij de tussen- en eindevaluatie in de masterfase.

Barbieri werkte als docent in Delft en aan de Academies van Bouwkunst in Tilburg en Rotterdam. Verder was hij visiting professor in Milaan, Venetië en Berlijn. Behalve een carrière in het onderwijs heeft hij een lange loopbaan als architect. Hij werkte veelvuldig samen met Aldo Rossi, Giorgio Grassi en Jo Coenen en had daarnaast met Eric Hulstein zijn eigen praktijk onder de naam Studio di Architettura. Bekende projecten van zijn hand zijn onder andere de nieuwbouw van het Bonnefantenmuseum, woningbouw op het Slachthuisterrein in Den Haag en het Monumento Urbano in Zaandam. 

Nevenwerkzaamheden:
Geen opgave